Nieuwsbrief oktober 2008

Bezoek ziekenhuis | Girls from Trias | Het gezin in de container | Nog steeds armoede | Maaltijd voor bejaarden in de kerk

Bezoek ziekenhuis
Hier worden voornamelijk patienten met spierdystrofie behandeld. In de vorige reis (januari 2008) is geconstateerd dat één badkamer en twee toiletten niet meer functioneren. De stichting heeft geld geschonken om dit te renoveren. Deze reis heeft de groep gezien hoe de ruimtes weer gebruiksklaar gemaakt zijn. Tevens zijn de deuropeningen breder gemaakt, zodat vanaf nu de patiënten er met rolstoel naar binnen kunnen.

‘Girls from Trias’
Deze reis hebben we de dames weer bezocht. Ze komen oorspronkelijk uit een kindertehuis of van de straat en hebben ieders hun eigen achtergrond met alle problemen van dien. Ze wonen met z’n allen in een voormalig kantoren complex  van de spoorwegen. Er is geen water in dit complex, dit wordt met emmers ergens anders vandaan gehaald. Er ligt een voorraad hout voor de deur, die ze gebruiken voor de koude dagen. De leeftijd van de 25 vrouwen, die er leven, is tussen de 23 en 30 jaar. Er zijn 7 kinderen aanwezig in de leeftijd van 2 maand t/m 8 jaar. Het oudste meisje Alexandra (8 jaar) hebben we bezocht op school. Het gaat goed met haar en we horen van de juffrouw dat de groep dames verantwoordelijkheid voor haar nemen.

We hebben samen met Fany (één van de dames) boodschappen gedaan voor de hele groep. Ze waren er erg blij mee, vooral met het stukje zeep. Elke dame zat verheerlijkt aan haar stukje zeep te ruiken. We hadden knuffels gekregen uit Nederland, deze zijn verdeeld onder de kinderen. Eén kindje zat al  vertroetelend zijn knuffel te kussen. Voor de dames is op dit moment de toekomst onzeker, de eigenaar van het pand wil dit verkopen. Wij vragen daarom  speciaal uw gebed, dat deze dames  voorzien  mogen blijven van een onderkomen.  Het project is gestart onder de naam: “Girls from Trias”.  Deze naam willen wij graag veranderen in: ”Doamne din Craiter” (Dames van Craiter). Ze wonen in de woonwijk Craiter en het zijn geen meiden, maar dames. We  mogen elkaar met respect benaderen zoals God ons ziet.

Het gezin in de container
Gabriela, de vrouw des huizes, komt ook oorspronkelijk uit een kindertehuis, ze heeft op straat geleeft en is daarna terecht gekomen samen met anderen in het voormalig kantorencomplex van de spoorwegen (zie hierboven).  Nu woont ze met haar man en vier kinderen in de container. We hebben de drie kinderen die naar school gaan bezocht. De schoolleiding was zeer te spreken over het contact met de ouders, ze zijn geïnteresseerd in het schoolgaan van hun kinderen. De oudste dochter is erg sociaal, houdt van voetballen en is eerste geworden met schaken. We hebben vanuit Nederland enkele kledingstukken meegekregen, op die manier konden we voor moeder een trui en voor vader een lekkere warme jas achterlaten.

Nog steeds armoede in Roemenië
Het lijkt in Roemenië steeds beter te gaan. De wegen zijn goed begaanbaar en er komen steeds meer grote winkels, waar je van alles kunt kopen. Maar als je bij de mensen thuis komt en hun verhaal aanhoort, kom je achter de schrijnende waarheid, dat er nog steeds armoede is. Een voorbeeld hiervan is, meneer Lacatus. Hij leeft met zijn vrouw en zoon in een één kamerflat. Meneer Lacatus is in het verleden ook al geholpen door de stichting, maar nu krijgt hij opnieuw hulp. Hij is ernstig ziek en moet veel medicijnen slikken. Hij koopt de medicijnen per week, want als hij geen geld heeft kan hij voor die week geen medicijnen kopen. Daarom wil de stichting vrienden voor Roemenië in de toekomst ook weer gezinnen gaan ondersteunen

Maaltijd voor bejaarden in de kerk
Tijdens ons bezoek is er op 19 oktober een maaltijd voor bejaarden georganiseerd in de kerk. Dit is gefinanciërd door de stichting. De oude mensen moeten rond komen van een klein bedrag en eten daardoor erg éénzijdig voedsel. De maaltijd in de kerk versterkt hen lichamelijk, geestelijk en op sociaal vlak.