| Nieuwsbrief maart 2008 Bezoek januari 2008 | Doel bezoek | Girls from Trias | Stichting Clinica Pro Vita
Sinds 1999 bestaan er contacten met de Pinkstergemeente te Brasov. Een oudste uit deze gemeente heeft Wouko in contact gebracht met een ziekenhuis in de omgeving van Brasov voor patiënten met ziekten op gebied van zenuwen en spieren. Voornamelijk spierdystrofie patiënten worden hier behandeld. Door het overlijden van de oprichter van dit ziekenhuis is de geldstroom aan dit ziekenhuis stil komen te liggen. Deze dokter had goede connecties bij het ministerie wat resulteerde in goede financiële middelen voor het ziekenhuis. De salarissen van het personeel worden door de staat betaald. De staat heeft echter geen idee wat er in het ziekenhuis wordt gedaan en wat het belang is van het ziekenhuis. Dit ziekenhuis is het enige ziekenhuis in Roemenie waar spierdystrofie patiënten worden behandeld. 3 jaar geleden is er een brand uitgebroken op de bovenverdieping van het gebouw. Dit is zoveel mogelijk met herbruikbare middelen en door gegeven materialen van anderen op eigen kracht gerepareerd. Het dak is waterdicht maar de bovenverdieping is niet bruikbaar voor het ziekenhuis. Voor de brand konden er 120 patiënten worden verpleegd, na de brand nog 81. Door achterstallig onderhoud zijn er lekkages ontstaan in het pand. Hierdoor zijn met name de badkamer en het toilet onbruikbaar geworden. Door het ziekenhuis is één badkamer en toilet reeds gerenoveerd. De andere badkamer en toilet kunnen niet meer worden gebruikt. De middelen ontbreken het ziekenhuis om dit zelf te financieren. De Stichting heeft geld geschonken om te kunnen starten met het gebruiksklaar maken van deze ruimtes. Tevens is de toezegging gedaan om te zullen zoeken naar mogelijkheden om het resterende gedeelte te kunnen financieren. De directeur heeft ons verzocht geen foto’s te maken en namen te vermelden ter bescherming van de patiënten en werknemers in dit ziekenhuis.
Dankzij een gift van de Vrije Baptisten gemeente De Brug is het mogelijk geworden deze identiteitspapieren te organiseren waardoor deze vrouwen legaal aan het werk kunnen gaan. De vrouwen slapen in 2 grote ruimtes gescheiden door een klein gangetje voorzien van een kookgelegenheid. Hun bezit bestaat uit een bed, kleding, een poster aan de muur en sommigen hebben een mobiele telefoon. In één ruimte staan ongeveer 15 bedden. De slaapvertrekken worden verwarmd door middel van houtkachels. In de kleine gemeenschappelijke ruimte staat een tafeltennistafel waar je jezelf warm kunt houden door dit spel te spelen. Wanneer het weer het toelaat voetballen de vrouwen buiten om hetzelfde doel te bereiken. De vrouwen beschikken niet over de mogelijkheid van water in hun onderkomen. Hiervoor gaan ze naar het nabijgelegen spoor waar water is voor het wassen van de treinen. De wens vanUsu is om in het voorjaar, wanneer de vorst uit de grond is, een waterleiding voor deze vrouwen aan te leggen. De relatie met deze vrouwen is verdiept door het interviewen van 4 van deze vrouwen. Hierdoor zijn wij wat meer te weten gekomen over hun achtergrond en hun visie op de toekomst en dat wat wij voor hun kunnen betekenen. Tijdens onze reis hebben wij boodschappen gekocht om in de eerste levensbehoefte van deze vrouwen en kinderen te voorzien. De Stichting heeft Usu geld gegeven om te zorgen voor hout voor de koude winter. Usu denkt na over een beter onderkomen voor deze vrouwen.
|
|