Nieuwsbrief juni 2005

familie haghel | familie Lakatush | Samuël Boroghina | Fundatia Clinica Pro Vita (strijd tegen abortus) | Nico en Silvia Stoica | Zomerkamp 2005

Op de zondag dat we er waren zijn we na de kerkdienst gezamenlijk gaan eten met de bejaarden uit de gemeente. Ze zijn vaak alleen en op zich zelf aan gewezen. De jongeren in de kerk wilden graag iets voor de ouderen doen die het erg moeilijk hebben. Ze kwamen zelf met het idee om die ouderen één keer per maand een warme maaltijd aan te bieden. De jongeren koken zelf en ze bedienen de ouderen tijdens de maaltijd. Hierbij hebben ze gesprekken en er word relatie opgebouwd tussen deze twee generaties. De maaltijd wordt geserveerd in een zaaltje onder in de kerk aan zo’n zeventig tot tachtig ouderen. Wij vonden dat een prachtig initiatief en het bestuur van de stichting had daarom toegezegd om dit voor één jaar lang, iedere maand financieel te ondersteunen.

Dit keer bestond de maaltijd uit aardappelen met wat groeten en een stuk vlees. Daarna kregen ze nog koffie met cake. We mochten zien hoe de jongeren voor de ouderen zorgden en hun met momenten als dit, gelukkig kunnen maken. (zie de nieuwsbrief van februari 2005).
We zijn met één van onze contactpersonen in Brasov, Dimitru Marcu, inkopen gaan doen om de voedselpakketten samen te stellen en deze hebben we in de middag rondgebracht. We hadden de groep in tweeën gesplitst en zijn bij de gezinnen langsgegaan en zo konden we zien hoe ze leefden.
Dit heeft behoorlijk wat indruk gemaakt in de groep en in de avond hebben we dit besproken en voor de gezinnen gebeden.

Bij de familie Haghel waar al de jongens in het gezin spierdystrofie hebben kunnen de oudste vier jongens niet meer lopen en zijn ze aan de rolstoel gekluisterd. De vader moet de jongens de bus in dragen om ze naar school te brengen en thuis zijn de jongens ook erg afhankelijk van de vader. Iedere keer als we dit gezin bezoeken zie je dat de jongens achteruit gaan. Er is geen toekomst voor de jongens en ze zullen niet echt ouder worden dan twintig jaar. Toch zie je de dankbaarheid voor datgene wat de stichting al voor hen heeft gedaan.

Tijdens ons bezoek aan de familie Lakatush zien we hoe de familie leeft in een schuur, achter op een fabrieksterrein in een buitenwijk van Brasov. Het is een oude schapen stal waar je amper recht op kan staan, waar geen gas of elektrisch aanwezig is en geen toilet of een plek om je te wassen. Er is geen fornuis om iets op te koken en dit gebeurd dan ook op een houtkacheltje. We zagen een pan met iets erin te pruttelen op het kacheltje. Ze mogen hier wonen met als tegenprestatie dat de vader het fabrieksterrein een beetje in de gaten houd zodat er geen gespuis rond gaat dwalen.
We ondersteunen dit gezin door hun maandelijks een voedselpakket te geven.

Met de vierjarige Samuël Boroghina gaat het redelijk goed. De brandwonden op zijn lichaam genezen goed en we hebben aan de ouders vaseline zalf gegeven om deze wonden te behandelen.
We hebben hier in Brasov, bij een drogisterij ook zoiets gevonden en dit kan in vervolg dan ook beter hier gekocht worden.

Fundatia Clinica Pro Vita
We hebben een bezoek gebracht aan een kliniek die geleid word door Iosif Belea. Hij is directeur (theoloog, psycholoog) van de Fundatia Clinica Pro Vita. Een kliniek waar vrouwen in de leeftijd van 13 t/m 50 jaar die abortus willen plegen, kunnen komen om een gratis test te doen om te kijken of ze wel of niet zwanger zijn. Daarbij krijgen ze ook nog advies en wordt hun uitgelegd wat de emotionele schade kan zijn wanneer ze toch een abortus willen doorzetten of wanneer ze de pasgeboren baby willen afstaan aan een weeshuis. Tevens krijgen ze nog foto’s te zien en een video film.

Strijd tegen abortus
Roemenië staat als nummer één op de lijst met de meeste abortussen van Europa. Ca. 1 miljoen abortussen per jaar in een land van 22 miljoen inwoners. Abortus wordt hier toegestaan tot de 6de maand van de zwangerschap. Ook wordt er over anticonceptie gesproken. Onder de christenen wil de oudere generatie niets weten van voorbehoedsmiddelen in tegenstelling tot de jongere generatie.
We kregen een rondleiding en uitleg wat er wordt gedaan in de kliniek en we hebben een stukje film gezien waarbij abortus word vergeleken met de holocaust van de tweede wereldoorlog.
Ze hebben sinds kort een echoscopie apparaat en nu zijn ze nog op zoek naar een arts die hier op de praktijk kan komen werken. Deze kliniek of adviesbureau is gevestigd in een flatgebouw waar nog meer kleine organisaties zitten. Het is een groot appartement en de stichting van Iosif Belea huurt dit. Op het moment worden ze nog ondersteund door het rijk maar die bouwt hun budget langzaam af. Ze zitten nu al met een huurschuld en we geven zijn stichting een bepaald bedrag dat uit een vrijgevig hart komt van enkelen onder ons. Hij is ons zeer dankbaar en hij vraagt Wouko of het mogelijk is of de stichting dit werk wat hij doet kan ondersteunen. Wouko vertelt hem dat dit eerst overlegd moet worden met het bestuur van de stichting.

Nico en Silvia Stoica
In de laatste nieuwsbrief heeft u kunnen lezen over Nico. Hij was vorig jaar naar Spanje gegaan om daar te werken nadat zijn hele groente oogst mislukt was en er was geen geld meer. Nu bleek dat het werk maar voor zeer korte duur was. Nico was ondertussen al 20 kilo afgevallen en hij had geen geld om terug te gaan naar zijn gezin. Dankzij de stichting is Nico weer thuis bij zijn gezin. Wouko en Piet zijn in maart naar hun toe gegaan om te kijken wat er gedaan moest worden en hadden een plan opgesteld hoe het nu verder moest gaan. Er was geld beschikbaar gesteld om dit gezin te helpen. Op de terug reis in April zijn we bij de familie Stoica langs gegaan om te kijken hoe het nu met hun gaat. Nico heeft in zijn zelfgebouwde kassen alweer groenten gezaaid en het zag er goed uit. Hij heeft ook fruit boompjes gekocht en geplant en deze stonden er ook goed bij. Verder heeft hij een paar kippen gekocht en deze hebben intussen alweer kuikentjes gekregen. Het is de bedoeling dat wanneer deze groot zijn, om dan de eieren te gaan verkopen. Hij kan weer nieuw plastic kopen voor de kassen want in de loop van de jaren zijn er behoorlijk wat scheuren in gekomen. De stichting betaald de studie voor de oudste dochter en ze doet het heel goed op school.

Zomerkamp 2005
Ook dit jaar is er weer een Zomerkamp in Roemenië. Elk jaar weer is dit een groot succes bij de jongeren in de leeftijd van 16/17 jaar. Op onze website kunt u het verslag lezen van  Anita en Marinde  over het Zomerkamp 2004.