| Nieuwsbrief januari 2002 Hier dan de weer een nieuwe nieuwsbrief waar mee we u op de hoogte stellen over het werk dat we mogen doen in Roemenië. Eerst kunt u het reisverslag van Willem Dijkman lezen die de laatste keer mee is geweest naar Roemenië samen met Rogier en Armando en natuurlijk Wouko Snijder. Reisverslag naar Roemenië 8 tot 17-11-2001 Na een voorspoedige reis van 2 dagen kwamen wij, Wouko, Armando, Rogier en ik bij de familie Marcu in Brasov aan, waar wij hartelijk werden ontvangen door het hele gezin en ook Gabi en Esther Vansca waren aanwezig. Tijdens de reis in Roemenie hebben wij een bezoek gebracht aan de familie Nico en Silvia Stroica in Galsa in de omgeving van Arad, aan wie Wouko geld gaf om kassen te kunnen bouwen voor hun tuinbouwproducten. Nico en Silvia waren ontzettend blij met dit geld wat voor hen een jaarsalaris betekent. Zaterdagmorgen gingen Armando en Rogier samen met onze contactpersoon dhr. D.Marcu naar een grote supermarkt buiten de stad om inkopen te doen voor de voedselpakketten. Onze stichting ondersteunt 12 gezinnen met een pakket, eens in de maand. Nadat de pakketten zijn samengesteld worden ze rondgebracht en zijn wij mee geweest. Wij zijn bij veel gezinnen binnengeweest en dan zie je de armoede waarin veel mensen nu nog wonen in veelal te kleine flatjes. Deze gezinnen wonen soms met 11 kinderen in een 2 kamerflat en dan zie je dat in de woonkamer alleen maar bedden staan. Bij enkele gezinnen ben ik samen met Wouko langer op bezoek geweest en dan krijg je toch een indruk hoe deze mensen leven in soms slechte omstandigheden. Bij de familie Haghel merk je dat dit gezin ondanks de handicap van hun zonen, die allemaal spierdystrofie hebben en waarvan één al niet meer kan lopen en zich voortbeweegt op een rollater, zich in hun nieuwe ruime 4 kamerflat met cv zich redelijk gelukkig voelen. De stad Brasov zelf is vrij somber met veel flatgebouwen waarvan de balkons zijn dichtgemaakt om zo binnen meer ruimte te krijgen, maar wat wel een slordig gezicht aan de gebouwen geeft. Het doet je heel goed dat de mensen heel gelovig zijn en God voor alles danken, hier kunnen wij rijke westerlingen nog wel iets van leren. Al met al was dit een hele belevenis die grote indruk heeft achter gelaten op ons en die wij andere mensen aan kunnen raden om eens mee te gaan met Wouko. In Roemenie word je met je neus op de feiten gedrukt dat er nog echte armoede is in Europa en dat binnen een straal van 2000 km. Ik ben dankbaar dat ik dit heb mogen meemaken. Vriendelijke groet, Meer Gezinnen Studie Broeikassen Jeugdgroep We willen God danken dat we de mogelijkheid krijgen om de mensen in Roemenië te mogen en kunnen helpen en dit dank zij u ondersteuning. Moge God u dit jaar ook rijkelijk zegen.
|
|||||||